Friday, July 23, 2010

24. Largo

e. beni pastaneye göndermiş. h. de bana eşlik ediyor. herhalde türk mahallesindeyiz, bir türk pastaneye girip vitrindeki tatlılar tarafından büyüleniyoruz, ben hepsinden birrer tane istiyorum. bize servis yapan adam içeriye gidiyor ve uzun süre gelmiyor. o sırada h. ile çalışanlar hakkında konuşuyoruz, acaba hangi şehirden geldiklerinden aksanlarının bozukluğundan bahsediyoruz. yaklaşık 1,5 saat sonra (ya da rüyada 1,5 saat gibi gelen bir süre, neticede h.'ye dönüp "abi ne kadar zaman oldu 1,5 saat oldu herhalde" diyorum) bir tepsi üzerinde istediğimiz tatlılar geliyor. adam şerbet için eskiden bir fransız çiçeğinin özütünü kullandığını tam da bugün türkiye'den getirdiği yeni bir özüt kullandığını o yüzden bütün tatlıları tekrar yaptığını söylüyor.

tepsiyi alıp dışarı çıkacakken çıkış kapısının arkasındaki birine n. (h. n.'ye dönüşmüş) "aa merhaba, nasılsın abi" diyor. ben de masadaki iki sakallı 20'lerindeki adama selam veriyorum kafamla. masadakiler de yüksek sesle sanki onlara da yılışıyormuşum da rahatsız olmuş gibi "bu türkler de hep böyle işte" diye sitem ediyorlar. kendi milletinden olanlara karşı anti-sosyalliğin sadece yurtdışındaki türklerde olduğunu düşünüp "yurtdışındaki türkler de tıpkı sizin gibi" diyorum. şaşırıyorlar ve bana burada ne yaptığımı soruyorlar. bir süre itü'deki ortamdan bahsediyoruz, belli ki itü öğrencileri. sonra bir şekilde hayat hikayemi anlatmaya başlıyorum.

pastaneden çıktığımda dışarısı karlı "ev"e doğru yol alıyorum. yolda c.'nin halası almanya'da yaşayan kızıyla yolda yürürken görüyorum. bir telefon kulübesinin yanında duruyorlar kız içeri girip ahizeyi kulağına dayayıp mükemmel bir müzik fısıldıyor, meğer kulübede çok yüksek hoparlörler varmış, bütün mahalleye yayın yapıyor. çıkan müzikte insan sesinden başka her şey var. çok güzel bir klavye solosu hatırlıyorum.

eve girecekken c.'yi görüyorum ona kuzeninin performansını dinlediğimi ve çok iyi çaldığını söylüyorum. eve giriyoruz. ev şatodan bozma bir malikane. bir şöminenin üzerinde "greg & tibo" imzalı fransızca bir not var: "şömine gerçektir ama kullanılamaz". ayakkabılarımızı çıkarıyoruz, c. ağzından çok ince armonikler çıkarmaya başlıyor. nasıl yaptığını soruyorum, çok uzun zamandır yapabildiğini nasıl yaptığını anlamadığını söylüyor, gırtlağında su tutuyormuş. ama çok ince armonikler çıkarmak insanı çok acıktıran bir şeymiş

Tuesday, July 20, 2010

23. Allegro

john carpenter büyükçe bir hangarda sergilenecek 3 parçadan oluşan bir gösteri hazırlıyor. ben tek gözlü bir boksörün başrol oynadığı korkunç ikinci bölümü hazırlayanlardanım, bana iki tane gözün garip bir scanner'da üç boyutlu modelini yaptırıyor, ilk önce yanlış yapıyorum, gösteriye 2 saat kala yanlışımı düzeltiyorum.
ilk piyesin sonunda elif şafak (ted'dekine benzeyen) bir konuşma yapıyor. konuşmadan sonra verilen arada bazı fransızlarla tanışıyorum, konuşmadan pek memnun kalmamışlar. konuşmayı genel olarak beğendiğimi ama bazı oto-oryantlist taraflarının, özellikle sufiler ve istanbul'un topkapı gibi mekanları üzerine bayağı betimlemelerinin beni rahatsız ettiğini ve durup dururken neden kendisinden bahsettiğini anlamadığımı söylüyorum (yatmadan önce attığım bir mailde neredeyse aynı şeyleri söylemiştim). başlarıyla söylediklerimi onaylasalar da aslında başka sebeplerden rahatsız olduklarını seziyorum.
ikinci bölüm kör gözünden kan akan boksörün bir bilgisayar oyunu gibi canlandırılmasıymış ve bir çeşit interaktif korku video gösterisi şeklinde gelişiyor.

Wednesday, February 24, 2010

22. Grave

e.s. ile e.t.'yi bir tiyatro çıkışında görüp galata kulesinin altındaki sokaklara kadar gizlice takip ediyoruz. orada l.g. ile buluşuyorlar, l.g. beyazlamış saçları ve şık giyimiyle kendine güvendiğinin sinyallerini veriyor. gülerek oradan uzaklaşıyoruz.

cenk, deniz ve evren'le bir tatil köyündeyiz, karanlık odanın içine birden vampirleşmiş fareler dalıyor.

st joseph'in grand quartier'sine benzeyen kocaman bir alandaki bir konserde mathieu ve bassel'le footprints çalıyoruz. konserden sonra inip arka arkaya kaydı dinliyorum: her dinleyişte başka bir müzik geliyor. bir tanesi hakkındaki yorumum : ritmik olarak güzel fikirler var ama kendini çok tekrar ediyor. bütün kayıtlarda piyano sololarının saksafonunkilerden çok daha güzel çalındığını düşünüyorum.

Saturday, February 6, 2010

21. Grave

bu aralar günde en az iki-üç kere satranç oynuyorum, hep de yatmadan önce oynadığımdan uykuya dalmadan önce aklımda hamleler dönüp dolaşıyor, gözümü kapatınca kendimi rastgele bir dizilişin içinden en iyi hamleleri seçmeye çalışırken buluyorum. geçen gece ise rüyamda ilginç bir satranç oyunu oynuyordum. yaptığım her hamleden sonra garip bir yanlışlık hissi içimi kaplıyor, içinden dikdörtgen şeklinde birkaç parça çıkarılmış olan tahtaya kaybettiğim her taştan sonra daha da endişelenerek bakıyorum ve sonunda yenilince endişe bir rahatlık hissine terk ediyor kendini: meğer kuralları tamamen değişik bir oyun oynuyormuşum, bu durumda yenilmekten daha doğal ne olabilir?...

Thursday, September 24, 2009

20. Prestissimo

iş yüzünden çok stresli ve belirsiz bir dönemde rüyamda işteki masamda oturuyorum ve mail kutuma iş maillerinin yağışını yetiştirmem gereken öteki işleri yaparken endişeyle izliyorum. kendi kendime sürekli "nasıl yapacağım, nasıl yetiştireceğim, akşam saksafon çalmaya gidemeyeceğim" diye söylenirken ter içinde uyandım.

Sunday, May 10, 2009

19. Presitissimo

e.s., uzun bir sevişmeden sonra, kardeşini davet ediyor. etiler'de itü konularındaki evdeyiz ve kardeşi yerine eve o.s. [bariz bir sinema bağlantısı] geliyor. ben ona "yanıma gel" dedikçe, o karşediyle alay edercesine bir sohbeti geliştirip babasından bir telefon beklediğini söylüyor. tam o sırada çok eskiden kullandığımız ve o anda çalışını anımsadığım bir telsiz telefonu elime alıp cevap veriyorum. beni internetten tanıyan biri hırvatistan'ı gezmek konusunda tüyolar istiyor. e. babasının aradığını ve onu çağırdığını sanıp gidiyor ve beni hüzün içinde bırakıyor. ben ise hiçbir şey olmamışçasına adama gittiği yer neresi olursa olsun seyahati konusunda nasıl bir ruh hali içerisinde olması gerektiğini gezeceği yerleri nasıl planlaması gerektiğini anlatıp duruyorum.

uyanınca kocaman bir umutsuzlukla etrafıma bakıp e.'nin kafasının etrafına sardığı elini gördüm ve onu aramızdaki belirsiz ilişkiyi kırarcasına kararlılıkla ve tereddüt etmeden öptüm, sonra aynı kararlılıkla arkamı dönüp hayatıma vereceğim yönü bininci defa kurgulmaya başladım.

Monday, March 2, 2009

18. Allegro

herhalde uzun zamandır gördüğüm en komik rüyadır... son zamanlarda en büyük eğlencemiz 90'ların hit parçalarının kliplerini izlemek. şarkıların ve kliplerin kuruluşuyla ilgili kendi kavramlarımızı bile üretmeye başladık. ben pop müzikten küçüklüğümden beri nasıl nefret etmişim anlyamadım. kliplerdeki danslar, çekilirken eğlendikleri her hallerinden belli olan şimdi kim bilir nerede ne yapan insanlar o kadar güzeller ki! neyse...

rue de rome'da bir dükkanda saksafonuma bec ve kamış deniyorum, etrafımda 8-9 kişilik kızlı erkekli belli ki birbirini tanıyan müzisyenlerden oluşan bir grup var. verilen bekleri taktıkça her gün yaptığım ısınma egzersizlerini yapıp uzun notalarla tonu kontrol ediyorum. nedense kimse bir şey çalmıyor ve dikkatle beni izliyor. yaptıklarım o sırada içeri giren bir grubun dikkatini çekiyor ve aşağı kata inerken merdivenlerin yanında duran bana yaklaşıp takdir dolu cümleler ediyorlar. onlar aşağı iner inmez yanımdaki müzisyenler benimle dalga geçmeye başlıyor, hatta çaldığım cümleleri ya da benzerlerini çalıp gülüyorlar (yeni çıkardığım 3 tane freddie hubbard licki ve wayne shorter'ın ismini şu an hatırlayamadığım parçası).

sonra eşyalarını toplayıp çıkıyorlar, ben de onları gizlice takip ediyorum. bir minibüse biniyorlar ve tekirdağ'da iniyorlar. uzaktan halay çektiklerini sandığım bir grup insanın yanına doğru gidiyorlar. kalabalığa yaklaştıkça yonca evcimik'in 8:15 vapurunda adlı güzide eserinin başındaki abuk sabuk şeyi söyleyip bir tür kabile dansı yaptıklarını görüyorum. bizim müzisyenler de bunlara katılıp çember halinde dönüyorlar. "vay be bu kadar dalga geçtiğimiz şeyler başka kültürlerde nasıl da kutsallaştırılabiliyor" diye düşünürken uyandım.