e.s. ile e.t.'yi bir tiyatro çıkışında görüp galata kulesinin altındaki sokaklara kadar gizlice takip ediyoruz. orada l.g. ile buluşuyorlar, l.g. beyazlamış saçları ve şık giyimiyle kendine güvendiğinin sinyallerini veriyor. gülerek oradan uzaklaşıyoruz.
cenk, deniz ve evren'le bir tatil köyündeyiz, karanlık odanın içine birden vampirleşmiş fareler dalıyor.
st joseph'in grand quartier'sine benzeyen kocaman bir alandaki bir konserde mathieu ve bassel'le footprints çalıyoruz. konserden sonra inip arka arkaya kaydı dinliyorum: her dinleyişte başka bir müzik geliyor. bir tanesi hakkındaki yorumum : ritmik olarak güzel fikirler var ama kendini çok tekrar ediyor. bütün kayıtlarda piyano sololarının saksafonunkilerden çok daha güzel çalındığını düşünüyorum.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment